ചാർട്ടർ നിയമം 1813

     ചാർട്ടർ അക്റ്റ് 1813 ലൂടെ ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ്ഇന്ത്യാ കമ്പനിയുമായുള്ള 

വാണിജ്യക്കരാർ ചില ഭേദഗതികളോടെ വീണ്ടും ഇരുപതു കൊല്ലത്തേക്കു പുതുക്കി. ചാർട്ടർ ആക്ട് 1793, ചാർട്ടർ ആക്ട് 1833, എന്നിവ ഇതിനുമുമ്പും പിമ്പുമുളള കരാറുപുതുക്കലുകളാണ്. ബ്രിട്ടീഷ് പാർലമെൻറിന്റെ സെലക്റ്റ് കമ്മിറ്റി ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയുടെ ഇടപാടുകളെക്കുറിച്ച് സൂക്ഷ്മ പഠനം നടത്തിയശേഷമാണ് ഈ ചാർട്ടറിലെ വ്യവസ്ഥകൾ രൂപം കൊണ്ടത്. മദ്രാസ് പ്രസിഡൻസിയെക്കുറിച്ചുളള സമഗ്രമായ പഠനവും ഇതിലുൾപ്പെട്ടിരുന്നു.

പശ്ചാത്തലം

         1793-ലെ കരാറു പുതുക്കലിലൂടെ ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിക്ക് ചാർത്തിക്കിട്ടിയ പ്രത്യേകാനൂകൂല്യങ്ങൾക്കെതിിരായി വ്യാപാരികളുും ക്രിസ്ത്യൻ മിഷണറിമാരും പലതരം ആരോപണങ്ങളും ഉയർത്തി. ഇവയുടെ സത്യാവസ്ഥ കണ്ടെത്താനും അതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തി കരാറു പുനഃപരിശോധിക്കാനുമായിട്ടാണ് 1810-ൽ ബ്രിട്ടീഷ് പാർലമെന്റ് ഒരു സെലക്റ്റ് കമ്മിറ്റി രൂപീകരിച്ചത്. റെവന്യുവും നീതിന്യായവുമായി പ്രത്യേക പരിഗണിക്കപ്പെട്ട വിഷയങ്ങൾ. രണ്ടര വർഷം നീണ്ടു നിന്ന അന്വേഷണത്തിനു ശേഷം 1812 ജൂലൈയിൽ സെലക്റ്റ് കമ്മിറ്റി പാർലമെന്റിനു സമർപ്പിച്ച അഞ്ചാം റിപ്പോർട്ട്  സുപ്രധാന ചരിത്രരേഖയാണ്. 1765-ൽ ദിവാൻ പദവി അനുവദിച്ചു കിട്ടിയതുമുതലുളള കമ്പനിയുടെ ഏതാണ്ട് അമ്പതു കൊല്ലത്തെ പ്രവർത്തനങ്ങളെപ്പറ്റിയുളള സവിസ്തരമായ രേഖയാണിത്. . കൂടാതെ പല വ്യക്തികളുമായി കൂടിക്കാഴ്ച നടത്തിയതിന്റേയും തെളിവെടുപ്പുകളുടേയും പ്രമാണമാണ് ഈ റിപ്പോർട്ട്. ഇന്ത്യയിലെ പാണ്ടികശാലകളെ സംരക്ഷിക്കാനായി രൂപീകരിച്ച സൈന്യത്തെച്ചൊല്ലി ഏറെ വാദവിവാദങ്ങളുണ്ടായി. കമ്പനിയുടെ പ്രത്യേകാനുകൂല്യങ്ങൾ റദ്ദു ചെയ്യുകയാണെങ്കി അത് കമ്പനി പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ കാര്യക്ഷമതയെ സാരമായി ബാധിക്കുമെന്ന് കമ്പനി അധികാരികൾ വാദിച്ചു.

പ്രധാന വ്യവസ്ഥകൾ

• കമ്പനിക്ക് വാണിജ്യം മാത്രമല്ല കൈയടക്കിയ പ്രദേശങ്ങളിൽ ബ്രിട്ടീഷ് സിംഹാസനത്തിന്റെ പ്രതിനിധിയായി ഭരണഭാരവും ഏല്കേകേണ്ടി വന്നു.

• ഇന്ത്യയിലെ വാണിജ്യമേഖല ഉദാരവത്കരിക്കപ്പെട്ടതോടെ എല്ലാ ബ്രിട്ടീഷു പൗരന്മാർക്കും തുല്യാവസരം ലഭ്യമായി.

• മൂന്നു പ്രസിഡൻസികൾക്കും പ്രത്യേകം പ്രത്യകം വികാരിയച്ചന്മാരേയും അവർക്കു മുകളിലായി ഇന്ത്യക്ക് ഒരു ബിഷപ്പിനേയും നിയമിച്ചു.

• ഇന്ത്യൻ പൗരന്മാരുടെ വിദ്യാഭ്യാസവികസനത്തിനും പ്രോത്സാഹനത്തിനുമായി ഒരു ലക്ഷം രൂപ നീക്കിവെക്കപ്പെട്ടു.

• ചൈനയുമായുളള വാണിജ്യത്തിന് കുത്തകാവകാശം കമ്പനിക്കു ലഭിച്ചു.

○ അധിക വായനക്ക് ○

1813 ലെ ചാർട്ടർ ആക്റ്റ്

                ബ്രിട്ടീഷ് പാർലമെന്റ് പാസാക്കിയ 1813 ലെ ചാർട്ടർ ആക്റ്റ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയുടെ ചാർട്ടർ 20 വർഷത്തേക്ക് പുതുക്കി. ഇതിനെ ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനി ആക്റ്റ്, 1813 എന്നും വിളിക്കുന്നു. ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യൻ പ്രദേശങ്ങളുടെ ഭരണഘടനാപരമായ സ്ഥാനം ആദ്യമായി നിർവചിച്ചതിൽ ഈ നിയമം പ്രധാനമാണ്.

                  യൂറോപ്പിലെ നെപ്പോളിയൻ ബോണപാർട്ടിന്റെ കോണ്ടിനെന്റൽ സിസ്റ്റം (യൂറോപ്പിലെ ഫ്രഞ്ച് സഖ്യകക്ഷികളിലേക്ക് ബ്രിട്ടീഷ് സാധനങ്ങൾ ഇറക്കുമതി ചെയ്യുന്നത് നിരോധിച്ച) കാരണം, ബ്രിട്ടീഷ് വ്യാപാരികളും കച്ചവടക്കാരും കഷ്ടപ്പെട്ടു. അതിനാൽ ഏഷ്യയിലെ ബ്രിട്ടീഷ് വ്യാപാരത്തിൽ ഒരു പങ്ക് നൽകണമെന്നും ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയുടെ കുത്തക ഇല്ലാതാക്കണമെന്നും അവർ ആവശ്യപ്പെട്ടു. കമ്പനി ഇതിനെ എതിർത്തു. അവസാനം, 1813 ലെ ചാർട്ടർ ആക്ട് പ്രകാരം ബ്രിട്ടീഷ് വ്യാപാരികൾക്ക് കർശനമായ ലൈസൻസിങ് സമ്പ്രദായത്തിൽ ഇന്ത്യയിൽ വ്യാപാരം നടത്താൻ അനുവാദം നൽകി. എന്നാൽ ചൈനയുമായുള്ള വ്യാപാരത്തിലും തേയില വ്യാപാരത്തിലും കമ്പനി അപ്പോഴും കുത്തക നിലനിർത്തി. 

മാത്രമല്ല ഇന്ത്യയിലെ കമ്പനിയുടെ ഭരണവും വ്യാപാര കുത്തകയും 20 വർഷത്തേക്ക് കൂടി നീട്ടി. 

            ഇന്ത്യയിലെ ബ്രിട്ടീഷ് സ്വത്തുക്കളുടെ മേലുള്ള ബ്രിട്ടീഷ് രാജവംശത്തിന്റെ പരമാധികാരം ഉറപ്പിച്ച ഈ ആക്റ്റ് സുപ്രീം കോടതിയുടെ അധികാരപരിധിക്ക് വിധേയരായ ആളുകൾക്ക് നികുതി ഏർപ്പെടുത്താൻ പ്രാദേശിക സർക്കാരുകളെ അധികാരപ്പെടുത്തി. യൂറോപ്യൻ ബ്രിട്ടീഷ് വിഷയങ്ങളിൽ ഇന്ത്യയിലെ കോടതികൾക്ക് ഈ നിയമം കൂടുതൽ അധികാരങ്ങൾ നൽകി. പ്രവിശ്യാ സർക്കാരുകളുടെയും കോടതികളുടെയും അധികാരത്തെച്ചൊല്ലി യൂറോപ്യൻ ബ്രിട്ടീഷ് പ്രജകളും ഇന്ത്യയിൽ ശക്തി പ്രാപിച്ചു. ഇന്ത്യൻ സാഹിത്യത്തെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നതിനും ശാസ്ത്രത്തിന്റെ ഉന്നമനത്തിനും സാമ്പത്തിക സഹായങ്ങൾ ഏർപ്പെടുത്തി. മിഷനറിമാർക്ക് ഇന്ത്യയിൽ പോയി ക്രിസ്തുമതം പ്രചരിപ്പിക്കാമെന്നും ഈ നിയമം വിഭാവനം ചെയ്തു.