ലിറ്റിൽ ബോയ് 💣
ഹിരോഷിമയിൽ ഇട്ട ലിറ്റിൽ ബോയ് എന്ന ആണു ബോംബിലുണ്ടായിരുന്ന 64 കിലോഗ്രാം യുറേനിയത്തിൽ, ഏകദേശം 0.6ഗ്രാമോ അല്ലെങ്കിൽ പരമാവധി 1.0 കിലോഗ്രാം വരെ മാത്രമാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ അണുവിഘടനത്തിന് വിധേയമായത്.
വെറും 0.6ഗ്രാം യുറേനിയം അതായത് ഒരു പൂമ്പാറ്റയുടെ ഭാരം മാത്രമുള്ളത്ര യുറേനിയം ആണ് ഹിരോഷിമയിലെ അത്രയും നാശമുണ്ടാക്കിയത് - പക്ഷേ ആ ബോംബിനുള്ളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത് 64 കിലോഗ്രാം യുറേനിയം
------------------
ദ്രവ്യത്തിന്റെ ഊർജ്ജരൂപം:
ഹിരോഷിമയിലെ 'ലിറ്റിൽ ബോയ്' ബോംബിന്റെ കഥ
ചരിത്രത്തിലെ ഒരു നിർണായക നിമിഷമായിരുന്നു 1945 ഓഗസ്റ്റ് 6-ന് ഹിരോഷിമയിൽ നടന്ന ആണവ സ്ഫോടനം.
"ലിറ്റിൽ ബോയ്" എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ബോംബ് സൃഷ്ടിച്ച ആ ദുരന്തം, യുദ്ധത്തെക്കുറിച്ചും ദ്രവ്യത്തിന്റെ വിനാശകരമായ ശക്തിയെക്കുറിച്ചുമുള്ള മനുഷ്യന്റെ കാഴ്ചപ്പാടുകൾ മാറ്റിമറിച്ചു.
15 കിലോടൺ ടി.എൻ.ടി.യുടെ ശേഷിയുണ്ടായിരുന്ന ആ ബോംബിന്റെ ഊർജ്ജം, ഒരു വലിയ അളവ് സ്ഫോടകവസ്തുക്കളിൽ നിന്നായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ഐൻസ്റ്റീന്റെ വിഖ്യാതമായ
E=mc²
എന്ന സമവാക്യത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള അണുവിഘടനം (nuclear fission) എന്ന പ്രതിഭാസത്തിൽ നിന്നായിരുന്നു.
"ലിറ്റിൽ ബോയ്" ബോംബിന്റെ കേന്ദ്രഭാഗത്ത്, ഉയർന്ന നിലവാരത്തിലുള്ള യുറേനിയം-235 എന്ന ഐസോടോപ്പ് ആയിരുന്നു.
ആകെ 64 കിലോഗ്രാം യുറേനിയം ഇതിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.
ഈ ചെറിയ അളവിലുള്ള ദ്രവ്യം, ഇത്ര വലിയ നാശം വിതച്ചതിന് പിന്നിലെ ശാസ്ത്രം അവിശ്വസനീയമാണ്.
ബോംബ് പൊട്ടിത്തെറിക്കുമ്പോൾ, യുറേനിയത്തിന്റെ രണ്ട് ഉപഘടകങ്ങൾ കൂടിച്ചേർന്ന് ഒരു "സൂപ്പർ-ക്രിട്ടിക്കൽ മാസ്" രൂപപ്പെടുന്നു.
ഇത് അനിയന്ത്രിതമായ ഒരു ചെയിൻ റിയാക്ഷന് തുടക്കമിടുന്നു.
ഈ പ്രക്രിയയിൽ, ഒരു ന്യൂട്രോൺ യുറേനിയം-235 അണുകേന്ദ്രത്തിൽ പതിക്കുമ്പോൾ, അത് അസ്ഥിരമായി രണ്ടായി പിളരുന്നു.
ഈ പിളരുന്ന പ്രക്രിയയെയാണ് അണുവിഘടനം എന്ന് പറയുന്നത്.
ഇങ്ങനെ പിളരുമ്പോൾ, വൻതോതിലുള്ള ഊർജ്ജവും, രണ്ടോ മൂന്നോ പുതിയ ന്യൂട്രോണുകളും പുറത്തുവിടും.
ഈ പുതിയ ന്യൂട്രോണുകൾ മറ്റു യുറേനിയം അണുകേന്ദ്രങ്ങളിൽ ചെന്ന് പതിച്ച് കൂടുതൽ വിഘടനങ്ങൾക്ക് കാരണമാവുന്നു.
ഇത് ഒരു ശൃംഖലാപ്രവർത്തനം (chain reaction) പോലെ അതിവേഗം വ്യാപിക്കുന്നു.
ഈ ഭീകരമായ ഊർജ്ജത്തിന്റെ ഉറവിടം ദ്രവ്യവും ഊർജ്ജവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധമാണ്.
ഒരു യുറേനിയം-235 അണുകേന്ദ്രം വിഘടിക്കുമ്പോൾ, അതിൽ നിന്നും പുറത്തുവരുന്ന പുതിയ അണുകേന്ദ്രങ്ങളുടെയും ന്യൂട്രോണുകളുടെയും ആകെ ഭാരം, യഥാർത്ഥ അണുകേന്ദ്രത്തേക്കാൾ അല്പം കുറവായിരിക്കും.
ഈ ഭാരവ്യത്യാസം വളരെ ചെറുതാണെങ്കിലും, ഐൻസ്റ്റീന്റെ E=mc² സമവാക്യം അനുസരിച്ച്, ഈ ചെറിയ ഭാരം ഊർജ്ജമായി മാറുന്നു.
ഇവിടെ 'c' എന്നത് പ്രകാശത്തിന്റെ വേഗതയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു, അതിന്റെ വർഗം (c²) വളരെ വലിയൊരു സംഖ്യയായതിനാൽ (ഏകദേശം 9×1016m2/s2), ചെറിയൊരു ഭാരവ്യത്യാസം പോലും അവിശ്വസനീയമായ ഊർജ്ജമായി പരിണമിക്കുന്നു.
ബോംബിലുണ്ടായിരുന്ന 64 കിലോഗ്രാം യുറേനിയത്തിൽ, ഏകദേശം 0.6 മുതൽ 1.0 കിലോഗ്രാം വരെ മാത്രമാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ അണുവിഘടനത്തിന് വിധേയമായത്.
സ്ഫോടനത്തിന്റെ ശക്തിയിൽ, ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്ന യുറേനിയം ചിതറിത്തെറിച്ചുപോയി.
ഇത് ശൃംഖലാപ്രവർത്തനത്തെ തടസ്സപ്പെടുത്തി.
അതുകൊണ്ടാണ് ബോംബിന്റെ ഊർജ്ജോത്പാദനം താരതമ്യേന കുറഞ്ഞത്.
ഈ 64 കിലോഗ്രാം യുറേനിയം പൂർണ്ണമായും വിഘടിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ, സ്ഫോടനത്തിന്റെ ശക്തി 1,000 കിലോടണിലധികം ആകുമായിരുന്നു.
അണുവിഘടനത്തിന് വിധേയമായ ആ ചെറിയ അളവിലുള്ള യുറേനിയത്തിൽ നിന്ന്, ഊർജ്ജമായി മാറിയ ദ്രവ്യത്തിന്റെ അളവ് ഏകദേശം 0.6 ഗ്രാം മാത്രമായിരുന്നു.
ഒരു പൂമ്പാറ്റയുടെ ഭാരത്തോളം വരുന്ന ഈ ചെറിയ അളവ് ദ്രവ്യം, ഒരു നഗരത്തെ ഒന്നാകെ തുടച്ചുനീക്കാൻ പര്യാപ്തമായിരുന്നു.
പ്രപഞ്ചത്തിലെ ഏറ്റവും അടിസ്ഥാനപരമായ സത്യങ്ങളിലൊന്ന് ഇത് നമുക്ക് കാട്ടിത്തന്നു: ദ്രവ്യം എന്നത് ഊർജ്ജത്തിന്റെ ഒരു വലിയ കലവറയാണ്.
ഹിരോഷിമയിലെ ആ സംഭവം, ഊർജ്ജത്തെയും അണുവിഘടനത്തെയും കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ ചിന്തകളെ എന്നെന്നേക്കുമായി മാറ്റിമറിച്ചു.
💣💣💣💣💣💣💣💣💣